Winkelmand
Uw winkelmand is leeg.
Selecteer uw patisserie, dranken, hartige gerechten of cadeaus in de shop.
Verder winkelen
De Chef
Hugo,
chef uit roeping.
Hij had manager kunnen worden. Hij koos voor de schort. Van de keukens van zijn beide grootmoeders tot de sterrenbrigades van Lyon, heeft Hugo zijn hele leven gejaagd op één smaak — diezelfde smaak die u nu in elk bord van La Crème de la Crème terugvindt.
Waar alles begon
Twee grootmoeders,
twee keukens.
Alles begint op kinderhoogte, in twee keukens. Die van een Italiaanse grootmoeder — pasta uitgerold in de ochtend, saus die suddert tot de avond. Die van een Franse grootmoeder — koude boter, deeg dat niet gehaast mag worden, een dessert dat lukt of opnieuw geprobeerd wordt.
Zomer na zomer brengt Hugo hele weken bij hen door: schillen, kneden, proeven, opnieuw beginnen. Koken leert hij niet uit een boek — hij leert het met zijn handen. Twee dingen zal hij nooit meer loslaten: de smaak voor precisie en het plezier om mensen die men liefheeft te voeden.
De roep die men niet kan negeren
De rede zei nee,
de passie zei koken.
Op papier had Hugo alles om elders succes te boeken: een economie diploma behaald in Montréal, een carrière als manager in het vooruitzicht. Op het moment om in te stappen, maakt hij de meest onredelijke keuze van zijn leven — hij hangt het pak aan de wilgen, trekt de schort aan en begint bij nul aan een Franse koksopleiding. Leerling, helemaal onderaan. Uiteindelijk zal hij bij de besten van zijn jaar behoren.
Het leven probeerde hem daarna op andere gedachten te brengen — een overname van een restaurant die misliep tussen advocaten, acht jaar in het familiebedrijf in tech. Maar de roep van de keuken dooft nooit echt. Ze wacht geduldig — klaar om weer de volledige ruimte in te nemen zodra men haar laat.
Lima · de terugkeer
Twee broers,
een Frans huis.
In Lima komt alles samen. Hugo keert terug voor de liefde — hij trouwt er met degene die hij op het huwelijk van zijn broer Jules ontmoette. En de passie laait weer op. Alleen in zijn appartement in Lima tekent hij een kaart, een sfeer, een eis: het Franse café waarvan hij droomde.
Dan belt hij Jules. De twee broers hadden al acht jaar samengewerkt in de techbranche. Deze keer zou het rond een toonbank, een vitrine, een zaak zijn die moest leven: Hugo in de keuken, Jules met de structuur. Twee karakters, één obsessie — alleen iets serveren waar ze echt trots op zijn.
La Crème de la Crème is ontstaan uit een gesprek tussen twee broers die simpelweg het café wilden creëren dat ze zelf graag hadden bezocht.
